Aangenaam: Mindfulness

2012

.Dat ik Mindfulness ‘nodig’ had bleek na een nogal intense periode in de zomer van 2012. Ik was net afgestudeerd (en ja, dat heeft me bloed, zweet en tranen gekost ;-)), mijn vader heeft toen een hersenoperatie gehad (die hem daarna nog ruim een half jaar aan leven extra heeft opgeleverd) en ik was heeeeeel druk met het zoeken naar een baan. En niet zomaar een baan, had ik besloten het moest wel een baan zijn die helemaal aansloot bij mijn opleiding die ik dus net had afgerond. Ik wilde werken binnen het Maatschappelijk Werk en niet bij de ‘Schoenen Reus’ belanden (overigens niets mis mee, als je detailhandel hebt gestudeerd of gewoon erg graag bij de ‘Schoenen Reus’ wilt werken!). Kortom, ik had zorgen, stress en vooral veel verwachtingen van hoe ik met deze dingen om moest gaan.

Ik was met mijn lief een dagje ‘op en neer’ naar DisneyLand Parijs geweest, dat wil zeggen: met de personeelsvereniging in een overvolle bus (ja, ook met kinderen) om in acht (ik herhaal, acht!!!!) uur naar Parijs te rijden, daar een dag rond te lopen in de regen om vervolgens dezelfde helse reis weer te maken richting huis. Ik vind DisneyLand leuk, echt, maar dit was wellicht wat ambitieus. Maar kom op, ook daar klagen we niet over.

Dit was rond eind oktober en ik had nog steeds (?!?) geen baan gevonden in die drie maanden dat ik afgestudeerd was (je begrijpt wellicht dat dit sarcastisch bedoelt is). Daarom had ik een baan aangenomen bij een callcenter, waar ik dan telefoonwerk voor een grote verzekeringsmaatschappij kon doen, tot ik die geweldige baan in de welzijn zou vinden.

Het weekend voor ik zou beginnen zijn we naar Parijs geweest. De zondag daarna zat ik mijn gehaktballetje met boontjes naar binnen te werken toen ik merkte dat ik last had van mijn hand en arm. Ik voelde dat ik minder kracht had en kreeg de vork niet gericht mijn mond in. Mijn man maakte zich zorgen en belde naar de huisartsenpost. Ik moest meteen die kant op komen, want de verschijnselen leken op die van een TIA (lichte hersenbloeding).

Na enkele dagen ziekenhuis, op de afdeling neurologie, bleek alles oké te zijn. De verschijnselen waren weg, mijn kracht weer helemaal terug en ik had geen bloeding gehad. Maar wat was het dan wel? De neuroloog vroeg me of ik de laatste tijd wat stress had gehad. Na een eerste, korte, ontkenning…begon ik opeens te huilen. Ja, ik had stress gehad en nee…niet een klein beetje…maar veel. Ik had van alles ‘moeten’ regelen, zorgen, volhouden en gewoon doen. De diagnose: stressgerelateerde uitval. Oftewel: verlamming door stress.

Ik vind het lastig dit met jullie te delen. Omdat ik dit toen ook niet met veel mensen heb gedeeld. Ik denk dat ik deel van mij zich nog steeds schaamt dat ik ‘het’ niet aan kon. Ook al weet ik nu echt wel beter.

Omdat ik al een revalidatietraject volgende in het Lievensberg Ziekenhuis in Bergen op Zoom besloot de neuroloog geen verwijzing te maken, maar de revalidatie arts op de hoogte te stellen van ‘mijn situatie’. Als echte bikkel ben ik gewend wel eens een ‘situatie’ te hebben, maar de actie van mijn revalidatie arts beviel me allerminst. We gingen tijdelijk stoppen met revalidatie en ik kreeg vanuit het ziekenhuis een Mindfulness training, één op één. Bluh!

Ik kan wel zeggen dat dit mijn leven heeft verandert (no kidding). Een Mindfulness training helpt je met het krijgen en houden van aandacht voor het huidige moment. Dat wil dus ook meteen zeggen dat je minder nadenkt over de toekomst of het verleden (piekeren). Ik zeg ‘dus’ omdat als je piekert, je sowieso niet vaak nadenkt over hoe het nu is, maar je denkt na over hoe dingen zijn gelopen of je bedenkt allerlei scenario’s van hoe dingen zouden kunnen aflopen. Daar had ik ook last van, ik had allerlei vragen en scenario’s in mijn hoofd; wat als pa zieker wordt? (Tja, hier ben ik later nog achter gekomen, maar ik had er werkelijk niets aan om daar toen al over na te denken) Wat als ik geen baan kan krijgen (ja, dan heb je geen baan). Wat als ik dat call- center baantje niet leuk vind? (Ja, dat zie je dan wel. Maar zou je het niet eerst even proberen, Laura?).

Na die achtweekse training was ik beter in staat zorgen los te laten en zelfs om ze simpelweg niet meer te hebben. Ik haal nog steeds sneller mijn schouders op en ik kan wel zeggen dat ik weinig stress ervaar. Gezonde spanning ken ik nog steeds en natuurlijk pieker ik nog wel eens. Het verschil is echter dat ik nu zelf kan bepalen of ik het piekeren toe sta en dingen ‘los kan laten’.

En dat loslaten, daar draait het ook omToen ik los liet, mijn verwachtingen, het moeten doen of juist het laten van dingen…toen kwam op mijn pad wat ik moest hebben (ja, klinkt zweverig, i know). Ik kreeg binnen een maand een leuke baan als maatschappelijk werker, mijn revalidatie verliep voorspoedig en ik viel best wat kilo’s af (de opmerking:  ‘maak je niet dik’ komt dus wel echt ergens vandaan ;-)).

En ja, toen was ik verkocht. Het is geen wondermiddel. Juist niet. Het is een manier waarop je zelf kunt bepalen hoe je met dingen omgaat die op je pad komen. En dan kom ik op een uitdrukking van Jon Kabat Zinn, grondlegger van de Mindfulness trainingen zoals ik hem ook geef:

“You can’t stop the waves from coming, but you can learn how to surf.”

Hieronder een leuk filmpje! Enjoy!

6 gedachtes over “Aangenaam: Mindfulness

    • Dank je wel, Diana! Zeker kun je mindfulness aan kinderen leren. Er is hier ook een erg leuk boekje over geschreven, namelijk ”Stilzitten als een kikker’. Dan ga je samen met kinderen ‘de piekerfabriek’ uitzetten voor zij gaan slapen, of stilzitten als een echte grote groene kikker…er zit een cd’tje bij met ingesproken oefeningen. Erg leuk!

      Like

  1. Mooi Laura.
    Zoals ik jouw ervaring lees, kan ik ook wel zo’n cursus mindfullness gebruiken ;). Maar vind het tot nu toe toch nog een beetje te zweverig klinken voor mij.

    Like

    • En toch heb je het idee dat het wellicht wel zou kunnen helpen? Misschien kan ik je in volgende blogs nog enthousiaster maken, Farah! 😉

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s